Donderdag 30 december
The End

Nog 1 dag en dan eindigd 2010 en daarbij ook het bijhouden van deze web-log. Vorig jaar nog waren we blij dat de decembermaand weer bijna over was en wat hebben we er dit jaar van genoten. Voor het eerst sinds jaren weer. De eerste keer jarig met je kinderen thuis, de eerste keer sint verwelkomen hier in het dorp met je kinderen thuis, de eerste keer die stralende kinder gezichtjes te zien bij het optuigen van de kerstboom, de eerste keer kerst als gezin. Allemaal bijzondere momenten dit jaar.

Inmiddels zijn we ruim 5 maanden verder na de eerste knuffel. En GENIETEN dat doen we nog iedere minuut, ieder uur, iedere dag, iedere maand. Ook al hebben wij er ook best momenten bij dat het allemaal even wat moeizamer gaat. Maar ja dat hoort erbij. Over het algemeen zien we kinderen stralen en lijken zich al aardig thuis te voelen. De meiden hebben zeker nog wel hun momenten van heimwee naar dat wat ze achter hebben gelaten in Hongarije. En onze kleine knul heeft inmiddels het vertrouwen dat wij er voor hem zijn. Dit merken wij voornamelijk aan zijn slaapgedrag, dat is niet anders dan bij een andere peuter van zijn leeftijd.We hadden niet gedacht dat het nu al zo goed zou gaan, maar zijn hier wel heel blij mee. Zeker voor hemzelf ook, hij komt nu ook veel meer aan zijn slaap toe en is veel rustiger. Hij gaat ook met sprongen vooruit, vooral met het kletsen zegt werkelijk alles na. De woorden die beginnen met een S die gaan nog niet echt. Maar verder wanneer hij wakker word begint het gekwebbel en het houdt pas op als hij gaat slapen. Hij is helemaal gek op muziek/ kleuren/ knuffelen/ wandelen en gek doen. En zit vooral nu in de Nee fase. ( dat vinden papa/ mama en zijn zussen wat minder, maar het hoort bij de leeftijd ).

De meiden gaan sinds oktober naar school. We hebben dit langzaam aan opgebouwd. Eerst 2 x in de week voor anderhalf uur toen voor 3 ochtenden, hierna eens een keer een hele dag en nu straks vanaf 3 januari zullen ze volledig gaan. In het begin kostte het vooral Vanessza wel wat moeite, maar nu vindt ze het erg leuk. Wel is het heel erg wennen voor haar en vermoeidend. Ze moet al best veel, lezen, schrijven, rekenen. Ook krijgt ze op school  zwemles, waar wij erg blij mee zijn. En dat vind ze helemaal fantastisch. Daar kijkt ze dan ook iedere week erg naar uit.
Zseraldina heeft ook haar draai op school gevonden. In het begin keek ze nog echt de kat uit de boom en was ze rustig. En  nu laat ze ook wel duidelijk merken wat ze wel en wat ze niet wilt. Ze komt ook met de mooiste knutselwerken thuis die hier natuurlijk gelijk opgehangen worden. Verder zijn beide meiden ook helemaal verzot op muziek en dansen. En wij vinden dit helemaal geweldig, omdat wij hier allebei ook erg verzot op zijn. Regelmatig is het dan ook disco bij ons thuis ( sorry buren ). Weer zo moment waar we zo enorm van genieten.

En dan nu toch echt de laatste up-date. In September was de vorige en inmiddels zijn er alweer 3 maanden voorbij. We zijn 3 jaar geleden deze web-log gestart met als doel een gezin. En dat zijn we nu. We merken nu de kinderen thuis zijn de behoeften om over het wel en wee van onze gezin te schrijven er niet is. Maar we hebben de weg erna toe het met veel plezier gedaan. Het heeft ons ook nog leuke contacten opgeleverd en hele lieve vrienden. Alle reactie's die we gekregen hebben op up-date's van bekenden en onbekenden hebben wij enorm gewaardeerd. Dat heeft ons erg goed gedaan. DAAROM NOGMAALS IEDEREEN ENORM BEDANKT !!!!!!
En voor iedereen die nog aan het wachten is heel veel suc6 hierbij nog en hopelijk word 2011 jullie jaar.

Vrijdag 24 september
3 en halve week thuis

In Hongarije ging de tijd snel ,maar hier in Hollandia lijkt de tijd nog sneller te gaan. Inmiddels zijn we al weer ruim 3 weken thuis en vooral de meiden lijken zich hier al aardig thuis te voelen. Met onze Sanniyka gaat het allemaal wat moeizamer. Wat heeft hij een last gehad van weer een andere woonomgeving en daarbij ook een ander slaapplekje. De eerste keer dat hij hier ging slapen kon je zien aan zijn koppie dat hij geen flauw idee had van waar hij was. In Hongarije ging het slapen al moeizaam, maar xe9xe9nmaal thuis waren we vanaf dag 1 weer terug bij af. Wat een verdriet heeft hij gehad. Ook overdag konden we dat in zijn gedrag goed merken. Vorige week ( ook al hadden we inmiddels wisseldiensten ingevoerd sloeg de vermoeidheid bij ons ook flink toe) toch maar de nazorg adoptie lijn van Stichting Adoptie Voorzieningen gebeld voor TIPS !!! Deze hebben we gekregen en vorige week vrijdag zijn we toch ( met een iets andere eigen inbreng ) hiermee begonnen. Niet alleen Sanniyka had het moeilijk, maar ook papa en mama. En daarbij kwam toch ook wel de onzekerheid om de hoek kijken of we het allemaal wel goed aanpakte ? Maar wat zijn we trots op hem. Hij slaapt inmiddels nu voor de 4 de nacht op rij in zijn eigen bed en de hele nacht door. Nog wel bij ons op de kamer en het in slaap komen gebeurd nog wel met xe9xe9n van ons erbij. Natuurlijk hopen we dat hij het lekker zo vol blijft houden, zodat wij hem over 2 weken in zijn eigen kamertje kunnen laten slapen. Zo komt iedereen toch aan zijn rust die die nodig heeft.

De meiden daar aan tegen slapen nog steeds goed. Vanessza is echt de slaapkop van ons. Zij wil gerust tot half 9 uitslapen en vraagt dan of ze 's middags ook nog even naar bed mag. De meiden slapen ook nog regelmatig 's middags. We zijn dit wel aan het afbouwen, omdat ze straks toch ook naar school zullen gaan. Ze gaan wel met alleen de ochtenden starten, maar dan is het wel net zo leuk als je 's middags nog wat met papa en mama kan doen in plaats van te slapen. Vorige week ( de school was net uit ) naar hun nieuwe school gefietst. Eerst aan de meiden uitgelegd wat we gingen doen, alleen even kijken. Vooral Vanessza had daar niet zo veel zin in. Maar xe9xe9nmaal op school was het toch wel leuk en spannnend. Op de fiets terug werd er een aantal keer gevraagd:" gaan we morgen naar school ?" Nee, we gaan morgen niet naar school. Weer een dilemma: ze willen zelf graag, maar papa en mama lijkt het nog geen goed idee. Toch ook maar even nagevraagd bij de adoptie nazorglijn. Het is zeker niet verstandig om de meiden al naar school te laten gaan. Het advies is toch om ze 3 maanden bij je te houden. Wel kunnen we met de school afspreken dat we 2 x in de week voor een uurtje komen. Zo kunnen de kinderen al een beetje wennen aan de nieuwe omgeving waar ze straks veel zullen zijn. Hier toch gisteren mee begonnen. De meiden gingen enthousiast mee, maar mama ging toch niet weg hxe9 ? Nee, ik ging koffie drinken en zou een paar keer komen kijken. Nou dat was goed. Mama vond het ook enorm spannend en had er zelfs pijn in de buik van. We gingen eerst Vanessza naar haar klas brengen. Zij komt in een taalklas met op dit moment 15 kinderen in de leeftijd van 7 t/m 12 jaar. Het aantal schommelt het hele jaar door, omdat je hier voor xe9xe9n jaar inzit. Dus het is maar net wanneer je start. Het is een hele sociale klas en bestaat voornamelijk uit meiden. De jongens vonden het ook wel erg jammer dat er weer een nieuw meisje kwam.We willen een jongen !!!! Toevallig is er van de week ook een nieuw meisje gekomen die uit Italixeb komt. Het is een bont gezelschap, prachtig om te zien. Vanessza kreeg ook 2 klasgenootjes waar tussen zij in ging zitten als ondersteunende lerares. Het leuke was dat ze het ene meisje toevallig vorige week had gezien en ze elkaar nog herkende. We bleven er even bij en toen uitgelegd wat er verder ging gebeuren. Ze liet het allemaal gelaten over zich heen komen en mama liep toch niet zo lekker weg. NU al een stukje loslaten, moet dat echt ?

Hierna Zseraldina naar haar klas gebracht. Met haar de poppenhoek in gegaan en toen toch maar gezegd dat ik koffie zou gaan drinken. Ze klampte zich toch wel even aan mij vast en na wat gepraat te hebben ging ik weg. Pfffff, echt niet fijn. Nou toch maar even de knop omgezet, maar na een kwartiertje vond ik het toch wel de hoogste tijd om bij allebei de meiden even te gaan kijken. Vanessza zag me gelijk en ik kreeg een glimlach van haar toen ik me duim omhoog stak, ach. Zseraldina zag mij niet en ik heb haar een tijdje geobserveerd. Ze stond echt de kat uit de boom te kijken, maar liep uiteindelijk toch op een meisje af waar ze mee ging spelen. Na nog een bakkie en weer een kwartier verder weer gaan kijken. En zo ging dat ieder kwartier tot het 10 uur was. Ook bij beiden meiden nog even in de klas geweest. Vanessza was heel driftig aan het oefenen op IK. En wat was ze trots, terwijl ze eigenlijk dacht naar school te gaan om te spelen. Haar wel uitgelegd dat dat niet het geval was. Voor haar zal het best heel pittig worden, ze moet gelijk van alles. Maar wij weten zeker ze komt er wel. Alles op z'n tijd we gaan ook zeker niks forceren, want dat werkt toch niet. Om 10 uur ( wat kan anderhalf uur dan lang duren eerst Vanessza gehaald en met haar naarZseraldina. Deze was inmiddels lekker aan het buiten spelen. Dit even laten gaan en zo kon ik even met de juffen praten. Eindconclusie: ze vonden het erg leuuuuuuk op school. Nu t/m de herfstvakantie zullen ze op dinsdag en donderdagochtend gaan voor anderhalf uur.Na de herfstvakantie gaan ze als het goed gaat iedere ochtend. Van lieverlee kijken we dan wanneer de meiden er aan toe zijn voor verdere uitbreiding.

Verder hebben de kinderen inmiddels ook al goed kennis gemaakt met de Hollands Pot. De witlof ook al was deze met een kaassausje was echt NIET lekker. Mama's pannenkoeken met kaas/ banaan of appel waren lekkerrrrrr. Pannenkoeken kennen ze wel ,maar alleen met jam of cacao. Verder is bloemkool, spruiten, broccoli ook lekker. En natuurlijk appelmoes, kroket, frikandel. Afgelopen zondag hebben we chinees gehaald. Wij hadden zeker wel verwacht dat Vanessza dit lekker zou vinden, maar dat was niet zo. Sanniyka wel, die zat heerlijk te smullen van de kip kerrie. Nou dat hebben we de volgende dag ook geweten, hij had 4 mooie luiers vol Gisteren gekookten mosselen, nou die waren toch echt alleen voor papa en mama. Vanessza en Sanniyka hebben het wel geproefd, maar blehhhhh. Zseraldina is niet zo van het eten en drinken en we hadden ook niet verwacht dat ze er xe9xe9n zou proeven ( ze zien er ook niet uit, wij lusten ze als kind ook niet ).

Inmiddels is ook de camera en fotocamera leeg gehaald en opgeslagen. Heel wat werk aan de winkel. We hebben maar liefst 14 uur film en 2500 foto's. Nu maar alles eens gaan uitzoeken. Vooral de stukjes film zijn heel leuk om terug te zien. Wat zijn de kinderen al veranderd ? Ze zijn in kilo's ook al gegroeid. Morgen is het weer weegdag. 1 x in de 4 weken wegen en meten we de kinderen.

Langzaam aan leren de kinderen de familie en vrienden ook kennen. Opa en de oma's zijn al echt favouriet. Thuis ontvangen we nog geen bezoek, maar de kinderen vinden het wel heel leuk om naar iemand toe te gaan. De dag ervoor bereiden we de kinderen dan voor om te zeggen naar wie we toegaan en het fotoboekje word er dan weer bijgepakt en de desbetreffende familie word erbij gezocht. Vooral Vanessza is erg goed in het onthouden van de namen. Afgelopen weekend was mijn zus en zwager ( Jacq ) 25 jaar getrouwd en hadden we dus in een feestje. Samen dat gaat natuurlijk niet, maar ik ben toch even geweest. Ze zijn tenslotte maar 1 keer 25 jaar getrouwd. De meiden wel verteld dat mama even weg ging , hmmm. Dat vonden ze niet zo goed plan. Na een gesprekje mocht het toch en wanneer er iets is ben ik met 10 minuten thuis, dus dat is erg fijn. Het was wel gek om alleen weg te zijn , met het idee dat er thuis nu 4 personen op je wachten. Mijn zus en zwager waren totaal verrast en vonden het stiekem toch wel erg leuk dat ik nog even geweest was. De volgende dag mochten hun ook kennis maken met onze 3 kanjers. Dat ging erg goed. De meiden trekken toch wel heel erg naar andere meisjes toe. En als je dan ook nog een grote nicht heb met zulke mooi lang haar wat je zelf ook wil, dan is dat helemaal fantastisch. Lekker tutten !!!

Nou dat was het wel weer even voor nu. Zou nog wel even door kunnen gaan, maar dan word het helemaal zo'n lang verhaal ( als dat het al niet is ).

Vrijdag 2 september
We zijn THUIS !!!

Het heeft even geduurd, maar hier dan eindelijk weer een berichtje. Afgelopen dinsdagavond zijn we thuis gekomen na een toch wel voorspoedige 2 daagse reis.
Maandag was het dan zover. We gingen naar Boedapest voor de laatste formaliteiten die nodig waren om te mogen afreizen naar Hollandia !!!

Het was vroeg dag voor papa en mama ( en de kids ), de wekker ging om 5 uur. Eerst zelf alles gedaan, voordat we de kinderen wakker gingen maken. De meiden wisten dat het heel vroeg zou zijn en wat er komen ging, maar Sanni ?  Hij werd niet echt vrolijk wakker ( terwijl hij toch aardig geslapen had ) en half slapend kleedde ik hem uit en weer aan, schone luier aan en hup in de auto. Het was erg rustig in de auto, want wij ook niet echt gek vonden. Een aantal keren aan Vanessza gevraagd of het wel ging ( hadden wel iets gegeven voor wagenziekten ) maar iedere keer ging het goed. Ik zei nog tegen Hans rij maar een beetje rustig. Ze zat wel een beetje sip te kijken. Op een gegeven moment zei Zseraldina mamaaaaaa en toen was het al gebeurd. Vanessza had gespuugd over haar zelf heen en de bank en ze was nog niet klaar. Snel pakte ik het zakje voor de rest. Ach, wat had ze het slecht. We bleven maar herhalen dat het niet erg was en dat we zouden stoppen om het allemaal schoon te maken. Zo gezegd, zo gedaan.
Toen we er bijna waren belde Arpxe1d op waar we waren. Nou binnen 3 minuten zouden we er zijn. We moesten eerst naar de Centrale Autoriteiten om een apostille op het adoptiebesluit te krijgen en een engelse verklaring. Gelukkig lukte het allemaal, want degene die het normaal gesproken doet was ziek.
Hierna moesten we naar de overkant, Boeda om het adoptiebesluit en de 3 geboorteakte's te laten legaliseren bij het Ministerie van Buitenlands zaken. Normaal gesproken kun je het dan de volgende dag pas afhalen, maar er was voor ons geregeld dat we het dan 's middags af konden halen. Hier ging het eigenlijk ook allemaal erg rap.

Toen ging Arpxe1d bellen of de paspoorten klaar waren. Dat bleek wel het geval alleen konden we ze pas rond 1 uur ophalen. Huhhh, wat gek ? Klaar is toch klaar zou je zeggen, waar moeten we dan nog op wachten. Toch gingen we weer op pad terug naar Pest waar we deze moesten halen. Wie weet kregen we ze toch al mee ? Ook hier was het weer een kwestie van een kwartiertje werk en kregen we ze mee. Zo hadden we om half 11 alles gedaan wat we konden. Nu moesten we alleen nog wachten tot 2 uur, dan zouden we de gelegaliseerde documenten weer kunnen ophalen. Arpxe1d ging weer naar huis en wij reden alvast naar het gebouw ( weer terug naar Boeda )  van het Ministerie van Buitenlands zaken. Daar parkeerde we de auto en konden de kinderen lekker in de speeltuin spelen, hierna nog een stukje gelopen en ons laatste Hongaarse ijsje gekocht. Eigenlijk waren we het allemaal een beetje zat en geregeld keken we dan ook op de klok hoe laat het was. Hxe9 hxe9 eindelijk was het tegen tweexebn en ging ik naar het gebouw. Ik was nog te vroeg, maar de tweede wachtende dat is dan wel fijn. En zo zaten we om even over tweexebn in de auto, nu echt op weg naar Hollandia !!! De meiden keken er zo naar uit.

Na een overnachting in Oostenrijk zaten we rond 8 uur weer in de auto voor de laatste lange autorit. En wat hebben de kinderen het goed gedaan. Wat wel grappig was iedere keer als we een stop hadden zaten de meiden kouwdddd. Terwijl we ze toch een lekker jogginpak hadden aangedaan, lange mouwen, sokken en dichten schoenen. Maar ja, als je temperaturen van rond de 30 graden gewend bent en het dan ineens 9 graden is, dan kan ik me voorstellen dat je het kouwdddd hebt. Gelukkig werd het later op de dag wat aangenamer. Rond een uur of 3 ging Sanni het toch wel moeilijk krijgen. Hij had wel een kort slapie gedaan, maar zat zich zelf duidelijk in de weg. Regelmatig had hij het helemaal gehad. Wanneer we weer alles uit de kast hadden getrokken ging het wel weer even. En toen thuis…….. Toen we er bijna waren pakte Vanessza het fotoboekje erbij om te kijken of ze de straat zou herkennen. Dit was niet het geval, maar toen we voor ons huis stopte klonk het gejuich volgens mij tot de Kerkweg toe.
Binnen werd alles bekeken, aangeraakt en klonk er herhaaldelijk mooi, mooi !!!
Toen ze de tuin gingen bekijken stond daar ineens ons eerste huisdier ………een konijn. Huhhh later bleek wie de afzenders waren. De kinderen vonden het prachtig. De kamers konden ze al van de foto's, maar ook hier xe9xe9n en al enthousiasme. We hebben ze een poosje laten gaan en na wat gedronken te hebben en een beschuit met muisjes gegeten te hebben was het inmiddels half tien geworden. Hoogste tijd om naar bed te gaan. Heel benieuwd hoe dit zou gaan. Papa legde Sanni op bed en mama de meiden. De kinderen sliepen alle drie binnen 10 minuten. Wat een rijkdom !!! Dit was het weer even voor nu. Hoop volgende week nog een update te plaatsen van onze eerste week thuis.

Vrijdag 27 augustus Het eind is in zicht Afgelopen woensdag was het dan zover de 30 ( verplichte ) zorgdagen zaten erop en dat betekend dat we nu ook op papier papa en mama zijn. Ook al voelen wij ons dat al sinds het voorstel dit is toch ook xe9xe9n van de dagen van ons leven die wij niet zullen vergeten. Het was wel een vroegertje vandaag en zeker Vanessza vind dat niet echt fantastisch. Haar moesten we dan ook wakker maken. Het was best druk in zox92n klein kamertje, de beiden voogden van de kinderen, de tijdelijk 30 dagen voogd, adoptiemedewerkster van de RvK, onze contactpersoon Martxed, de consul, wij en onze 3 kanjers. En dat allemaal in een ruimte van 6 bij 3 meter. Door het goede voorwerk van de consul ( en waarschijnlijk zijn medewerkers ) was het papierwerk eigenlijk zo gebeurd. Wij controleerden of alles er goed in stond. Jacqueline is en blijft een moeilijke naam, deze was dan ook meerdere keren verkeerd geschreven , dus dat moest veranderd worden. Geen probleem !!! Hij kon er zelfs om lachen als Marti weer zei ehhhh, toen wist hij al hoe laat het was. Toen alles dan wel goed op papier stond konden we beginnen aan de vele handtekeningen. Hup, hup alles achter elkaar. Raakten op een gegeven moment de tel kwijt, maar het waren er behoorlijk wat. Ook had de voogd van de meiden nog 2 tassen met cadeautjes meegenomen ( gaan we alles echt meekrijgen naar Hollandia ) ? De meiden wisten al dat ze een Barbie van haar zouden krijgen, maar er was meer. Gelukkig kreeg Sanniyka ook nog wat. Hierna werden we gefeliciteerd, nu kan er niets of niemand meer tussen ons en onze 3 kanjers inkomen. Wat een rijkdom, wat een geluk, wat een plezier, wat een gezelligheid, wat een liefde. Ons leven samen was al mooi, maar zal straks in Hollandia als gezin van 5 nog veel mooier worden. Ook al realiseren wij ons dat er in de toekomst vast ook moeilijke momenten zullen komen. Na de felicitaties liepen we nog even naar de burgerlijke stand voor de 3 nieuwe geboortebewijzen. Deze kunnen we pas de volgende dag op dag 31 aanvragen. Maar aangezien het hier om 3 nieuwe geboortebewijzen gaat kunnen we beter nu al langs gaan en alles doorgeven dan is het zeker de volgende dag klaar. Wat tja, ook hier blijven het ambtenaren. Weet je hoeveel werk dat is ? Ze wist ook niet of ze dat ging redden , duhhhh. En de 2 de naam van Zseraldina nou dat moest echt nog wel nagevraagd worden of dat wel mocht ( de schrijfwijze dan ). Hmmm. Hierna gingen we met Martxed de stad in om het te vieren. We hebben allemaal een heerlijke gebakjes uitgezocht met wat te drinken. Hans kan het nog steeds nauwelijks bevatten en oh wat zal opa *** trots zijn op zijn laatste 3 kleinkinderen met zijn achternaam zijn. De meiden weten dat hij een sterretje is en vooral Vanessza geeft regelmatig kusjes de lucht in. En toen was het tijd voor het afscheid van Martxed, een bijzonder vrouw die met enorm veel liefde de begeleiding van ons als adoptieouders doet. We hebben je al bedankt, maar nogmaals Kxf6szxf6nxf6m !!! Wij gingen ook naar huis. Sanniyka viel in de auto in slaap, we konden hem zo thuis overleggen. Aangezien papa ook wel een tukkie kon gebruiken ging hij erbij liggen. Ik ging met de meien alle gekregen cadeautjes uitgebreid bekijken. Later op de dag waren eigenlijk alle kinderen best wel van slag. Zijn het de cadeautjes, was het de slaap, het besef dat ze nu echt voor het laatst hun vertrouwd gezichten van Hongarije hadden gezien, het naderende afscheid, of hadden ze gewoon hun dag niet ? Zelf denken we dat het een combinatie was, van alles een beetje. Maar goed zulke dagen horen er ook bij als je kinderen hebt en ook deze zijn wij door gekomen. Vooral mama heeft veel moeite met het naderende vertrek. Thuis is het koud en nat en het vakantiegevoel ( misschien voor sommige lezers een beetje vreemd om te lezen, maar zo voelt het echt ) is dan gelijk over. We hoeven hier niks en kunnen alle tid voor de kinderen gebruiken, die dat ook echt nodig hebben. Het zal voor de kinderen ook enorm wennen zijn dat we waarschijnlijk niet meer de hele dag buiten zullen zijn. We hebben ze al voorbereid dat het veel regent en koud is. Is er dan geen zon, vroeg Zseraldina nou misschien soms nog een ietsie pietsie, maar ik denk het niet. Nou dat vond ze maar gek, ze kan dan ook zo lekker verbaasd kijken. En Vanessza nou dat is echt onze koukleum, als het hier 30 graden is zegt zeix85x85 koud ? En toen werd het donderdag en moesten we nogmaals terug naar de stad. Gelukkig dit keer niet zo vroeg, zodat Vanessza gewoon kon uitslapen. Ze is ons oudste, maar slaapt bijna altijd het langst. De broer van Martxed zou ons vandaag begeleiden. Hij spreekt een beetje Nederlands, zijn vrouw was ook meegekomen die goed Engels verstaat. Mxe1rgo onze adoptiemedewerkster van de RvK zouden we ook daar treffen. En jawel, het was gelukt bij de Burgerlijke stand. Zelfs Zeraldina haar 2 de naam mocht op onze schrijfwijze ( voor de nieuwsgierige onder ons je zal het zien op het aankomstkaartje ). En voor alle duidelijkheid onze kinderen houden hun naam die ze bij de geboorten hebben gekregen. Het voelt voor ons niet goed om deze te veranderen. Deze hoort bij hun en bij het stukje Hongaars wat ze meenemen naar Nederland. Met de 3 nieuwe geboortebewijzen moesten we naar een ander gebouw in de stad voor het aanvragen van de paspoorten. Na anderhalf uur geregel en vele handtekeningen verder was dit ook achter de rug. We hebben in 2 dagen tijd nog nooit zoveel handtekeningen gezet. En daarbij vandaag moesten we ook nog netjes binnen het hokje blijven ( Hans ging de eerst keer gelijk al de fout in, haha ) En de kinderen hebben het voorbeeldig gedaan. Sanniyka werd het op een gegeven moment wel zat, hij had slaap en honger. Voor ons scheelt het wel dat wij hier de paspoorten mochten aanvragen, anders hadden we vandaag naar Boedapest gemoeten om dit te regelen. Nou en dat red je zeker niet in anderhalf uur. Hoe nu verder ??? Aangezien de centrale autoriteiten op vrijdag gesloten zijn kunnen wij pas maandag naar Boedapest toe om het adoptiebesluit en de 3 geboortebewijzen te laten legaliseren. Om 8 uur moeten wij er al zijn zodat wij tussen 2 en 3 de documenten weer gelegaliseerd op kunnen halen. De paspoorten zijn waarschijnlijk wel al vrijdag klaar, maar deze halen we dan ook pas maandag op, want dan zijn wij toch in Boedapest. Na alle voor en nadelen tegen elkaar te hebben afgewogen hebben we toch besloten om dan toch gelijk richting Hollandia te rijden. We overnachten ergens in Oostenrijk en verwachten dan dinsdagavond thuis te komen. Dat zullen 2 pittige dagen worden voor de kinderen en voor ons. Maandag moeten we namelijk al om 6 uur in de auto zitten x85x85x85 Dit is dan ook voorlopig de laatste update, we gaan nu nog even genieten van de laatste dagen en af en toe tussendoor al even wat inpakken. Jxf6vo hxe9ten talxe1lkozunk !!

Woensdag 25 augustus

Naar het echte zwembad en De Poesta geweest

Afgelopen maandag was het dan zover. Al zo vaak voorbij gelopen,  het zwembad hier om de hoek en nu gingen we er heen. De kids en papa hebben eerste een middagdutje gedaan en daarna gingen we naar het zwembad. Nou de meiden jubelde het uit, wat een feest, wat een enthousiasme !!!! De meiden hebben zich nog nooit zo snel omgekleed, voor we er erg hadden gingen ze in het kikkerbadje in. Sanni moet altijd eerst even de kat uit de boom kijken, maar wanneer hij xe9xe9n maal los gaat. Hij liet zichzelf op een gegeven moment zelf drijven op zijn zwembandjes en regelmatig gaat hij zelf kopje onder. Last van watervrees hebben ze alle 3 niet. Zseraldina  laat ons iedere keer trots zien hoe goed zij en dan vooral onderwater kan zwemmen. Wel heel zielig voor haar want dat leverde uiteindelijk een paar rode ogen op waar ze x92s avonds best last van had. Haar uitgelegd dat ze de volgende keer dan maar wat meer boven water moet blijven. En Vanessza die houdt alles goed in de gaten en vind het ook al helpen papa en mama haar toch allemaal wel een beetje spannend. Zeker als de beentjes van de vloer gaan. Voordat we wisten was het alweer tijd om naar huis te gaan. Waarschijnlijk ga we nog wel een keer voordat we naar huis gaan. Als het aan de meiden ligt gaan we er iedere dag heen.

Gisteren zijn we naar De Poesta geweest. Dat is toch wel zo 2 uur rijden. Vooral Vanessza moet x92s ochtends echt nog wel wakker worden en vroeg toen we nog maar net weg waren of we er al waren. Het lijkt er ook op dat zo vroeg autorijden niet echt prettig vindt. Haar uitgelegd dat we toch nog wel een stukje moesten rijden, toen was het goed. We zijn eerst bij het dierenpark geweest. De ene ohhhhh na de andere ohhhhh volgde. Vooral de meiden vonden het erg leuk om de dieren te voeren. En wanneer de dieren blijven eten zegt Vanessza iedere keer zooooo zooooo. Ook het tjomme tjomme horen we dan daar regelmatig achteraan. En Sanni nou hij lijkt zox92n held, maar op afstand is beter dan ineens zox92n heel groot paardenhoofd tegen je knietje aan. De schaapjes die waren dan wel aaibaar, zeker als ze dan ook nog eens meeeeehhhh zeggen. De kids genoten enorm en wilden eigenlijk niet weg, maar we hadden alles gezien en wilden nog even verderop kijken.

We gingen naar het opvanghuis voor de gewonde vogels van De Poesta. Eerst de ziekenafdeling bezocht. Dat vonden de meiden wel erg spannend, want je kon ook zien waar de vogels behandeld worden. Hierna lieten we ze eerst even in de speeltuin spelen die erbij hoorden. Het was maar goed dat er een lekker windje stond, want het was inmiddels behoorlijk warm geworden. Toen was het tijd om naar de enorme grote overdekte tuin te gaan waar de vogels verblijven voordat zij de natuur weer ingaan. Er waren op dit moment heel veel ooievaars. Als laatste gingen we nog even naar de kleinere overdekte tuin waar de vogels verblijven voordat ze naar de grote tuin gaan. Het was inmiddels voedertijd en dat vonden de meiden niet zo leuk. Want wat stond er op het menu kleine kuikentjes. Ach dat is zielig. Ze uitgelegd dat dat zo hoort, maar toch blijft het zielig. Ook de negenbogen brug nog bezocht en daarna als afsluiter naar de manege. Eigenlijk wilden we nog een ritje maken met paard en wagen, maar dat is helaas niet gelukt. Nog even wat gegeten en toen hop in de auto voor de terugreis. Eigenlijk was het al veel te laat. Alle drie vielen ze dan ook in de auto in slaap. De meiden gingen thuis gewoon verder alleen Sanni was weer erg onrustig. De 2 nachten van doorslapen uit het vorige week waar echt Lucky, want inmiddels is het iedere nacht weer een verrassing.

Verder hebben we ook een aftelkalander voor de meiden gemaakt. Iedere avond word er een sticker geplakt bij de juiste dag. De meiden tellen echt de dagen af dat ze naar Hollandia gaan. En wijx85x85x85 het is dubbel wij hebben het hier prima naar ons zin en merken dat we ook echt deze tijd nodig hebben om de hechting al op gang te laten komen. We voelen ons hier echt thuis, het weer, de hartelijkheid van de Hongaren en toch het gevoel te hebben dat de kids hier eigenlijk thuis horen. Maar ja, soms kan het gewoon niet anders dat ze in een ander land, bij een andere papa en mama moeten opgroeien. En ondanks dat wij enorm blij met hun zijn zullen wij en ook onze kinderen altijd verbonden blijven aan het prachtige Hongarije.

Aangezien onze terugkomst naar Hollandia steeds dichterbij komt willen we vragen of jullie dit onderstaande stuk over DE HECHTING goed willen lezen !!!!

Natuurlijk zijn onze 3 kanjers een kind zoals ieder ander kind. Toch brengt de geadopteerde achtergrond van onze 3 kanjers omstandigheden met zich mee, waar wij als ouders rekening mee moeten houden, willen zij kunnen opgroeien tot gelukkige en evenwichtige mensen. Daarom willen wij hier wat vertellen over het zogenaamde hechtingsproces. Wij hopen dat jullie hierdoor begrip voor onze nieuwe situatie zullen krijgen en dat wij hiermee wat duidelijkheid kunnen geven om straks lastige of pijnlijke situaties te voorkomen !!! Wij hopen dat jullie onze keuzes zullen respecteren.
Normaal gesproken verloopt bij een pasgeboren baby de hechting als volgt. Er is sprake van oogcontact, lichamelijk contact en zintuiglijke prikkeling, waardoor het kindje na een paar maanden herkenning en voorkeur heeft voor vaste verzorgsters.  Rond 8 maanden zal het kindje eenkennig worden, waaruit blijkt dat zich een goede hechting aan het ontwikkelen is. Voorwaarden hiervoor zijn: vaste en voorspelbare verzorgers, vertrouwen in anderen en zichzelf en een basisveiligheid.
Onze kinderen hebben in een kindertehuis gewoond. En hebben nog geen stabiele en blijvende relatie met een vaste verzorgster gekend, hierdoor is het hechtingsproces min of meer verstoord geraakt. Bovendien ook al hebben onze meiden er wel besef van wat hun nu overkomt en wel weten dat wij hun nieuwe ouders zijn staat hun wereld totaal op zijn kop. Zij kunnen hierdoor flink in de war zijn. Alle 3 zullen ze nog moeten leren dat ze voortaan bij ons horen, dat wij hun papa en mama zijn.

Het zal duidelijk zijn dat bij onze kinderen in principe opnieuw begonnen moeten worden met het opbouwen van de hechting. Hiervoor willen wij rustig de tijd nemen, om zo een veilige en vast basis voor een gezonde hechting tussen de kinderen en ons te leggen. Dit zal van essentieel belang zijn voor hun verdere ontwikkeling.

Wij willen ons houden aan de dringende adviezen van specialisten die benadrukken om hun de eerste periode dicht bij ons te houden en hun de duidelijkheid te geven wie papa en mama zijn. Wij willen hun de veiligheid en het vertrouwen geven wat een kind bij zijn ouders kan vinden. Wij vertrouwen erop dat de mensen uit onze naaste omgeving ons zullen ondersteunen in het opbouwen van een veilige hechting voor de kinderen. Dit kunnen jullie doen door in de eerste periode enige afstand te bewaren. Dit betekend: niet oppakken, eten/ drinken en cadeautjes geven. Geef dit eerst aan ons, zodat wij dit weer aan hun kunnen geven. Hierdoor zal de rol van ons als ouders ze zo snel mogelijk duidelijk worden en er een goede basis ontstaan waaruit de kinderen de rest van de wereld kunnen verkennen. Kijken mag, aankomen ( nog ) niet !!! Laat je ook niet verleiden als xe9xe9n van de kinderen zelf contact op wat voor manier met jullie zoeken, maar stuur ze naar ons toe.

Wij realiseren ons dat deze regels niet altijd even makkelijk zullen zijn en dat het heel geforceerd en onnatuurlijk over kan komen. En jullie hebben gelijk !!! Dat is het ook !!! Maar alles is in het belang van onze kinderen. Bovenstaande adviezen komen ook van ervaringsdeskundige. En wie zijn wij als onervaren ( adoptie ) ouders om aan hun deskundigheid te twijfelen en het beter te weten !!! Enne x85x85 dit geld ook voor opa, omax92s, tantes en ooms en anderex85x85x85.Hoelang we dit vol moeten houden. Ja,  daar staat ( helaas ) geen maat voor. Het ene kind went ( en hecht ) sneller dan het andere. Dit heeft ook met hun karkater te maken, maar ook met wat ze meegemaakt hebben. Wanneer de tijd van knuffelen ook voor jullie ook is aangebroken dan zullen jullie dat uiteraard horen.

Vandaag was een bijzondere dag, maar dat in de volgend update wat tevens de laatste update zal zijn van deze bijzondere reis.  

Zaterdag 21 augustus

Laatste bezoek aan de Raad van de Kinderbescherming

Afgelopen woensdag was het dan zover we hadden als het goed is het laatste bezoek aan De Raad van de Kinderbescherming. Eerst even samen met de kinderen en Mxe1rgo ( adoptiemedewerkster ) en Judith ( psycholoog ) gesproken over hoe het met ons als gezin ging. Jaaaa,  volgens ons gaat het goed en lijken de kinderen zich steeds meer thuis te voelen bij ons. Hierna werden wij verzocht om voor een uur de stad in te gaan. De meiden moesten we achter laten en Sannyika mocht met ons mee. Dit vonden wij allebei niet echt fantastisch. Lopen we daar in de stad met 1 kind, dat voelt niet zoals het moet zijn. Gelukkig was het uur zo om en mochten wij terug naar onze meiden toe. 
Bij terugkomst werden we heel enthousiast begroet door de meiden. Vanessza liet ons gelijk zien wat ze kon op de skateboard. Daarna nog even een gesprek met de Mxe1rgo en Judith gehad: eindconclusie het gaat hartstikke goed en de kinderen geven aan graag met ons mee te willen naar Hollandia. Ze denken dat het in de toekomst alleen nog maar beter zal gaan. Wel heel fijn om te horen voor ons dat ze vinden dat het zo goed gaat. Want ook al hebben wij het gevoel dat we het best goed doen, ook wij hebben als nieuwbakken ouders wel eens onze onzekere momenten. Maar dat heeft iedere ouder toch ?
Om deze goede eindconclusie te vieren mochten de kinderen gebak bij de bakker uitzoeken die we dan x92s middags thuis na het middagslaapje zouden opeten. Hierna op weg naar huis en jawel vandaag was het weer zover iedereen ging naar bed. Onze meiden hebben het echt nodig, voordat je de deur dicht hebt gedaan slapen ze al. En mama ging even heerlijk van het zonnetje genieten.

Van de week zijn we ook nog naar het hotel geweest waar wij de eerste week waren. Dat was echt heel erg leuk. Enthousiast werden we begroet door Sxe1ndor ( ja, de zoon van de eigenares heeft dezelfde naam als onze kleine man ). Barbara ( dochter van de eigenares en de regeltante )  lag nog op bed en hij vroeg hoeveel tijd we hadden ? Nou tijd zat dus we gingen eerst lekker zwemmen. Nou dat was echt feest, ondanks dat het water best fris was. Hup daar gingen de meiden, eerst in het ondiepe en daarna met papa en mama in het diepen. Dat was in eerste instantie best een beetje eng, maar eenmaal gewend wilden ze eigenlijk alleen maar in het diepen. Toen kwam oma ons begroeten ( de eigenares ) en ze was helemaal onder de indruk van de kinderen. Later het zelfde met Barbara. Bij gekletst en oma vroeg of we honger hadden ? Honge,r jaaaa zeiden de meiden. Huhhhh we hadden toch gegeten voordat we weg gingen. Nou daar ging oma de keuken in. En later kregen we een heerlijke bonensoep en noodles met draadjesvlees het was heerlijk. Zoals iedere dag vloog deze middag ook weer om. Het was tijd om weer richting Bxfckkzxe9k te gaan. Nou daar waren onze meiden het absoluut niet mee eens. Gingen we dan morgen weer naar het zwembad ? Nee, dan moest er weer rust worden ingebouwd. Vooral Vanessza haar gezichtsuitdrukking laat wel heel duidelijk zien dat ze dat niet leuk vindt.

Verder is het weer hier nog steeds aangenaam, zo rond de 28 graden. We willen ook nog een keer naar De Poesta gaan. Dat is wel 2 uur rijden, maar dan kunnen we gelijk even kijken hoe dat gaat ivm de terugreis die er aan zit te komen. Het zal waarschijnlijk geen problemen geven.

Zachtjes aan beginnen de meiden met het Nederlands. Zo zegt Vanessza geen kxf6szxf6nxf6m meer maar eigenlijk standaard dankjewel. Bij Zseraldina is het nog regelmatig kxf6szxf6nxf6m, maar dan verbeteren wij haar met dankjewel. Sinds gisteren loopt Sanniyka heel de tijd doei doei en hoor ik de meiden regelmatig zeggen tegen hem pas op hoor !!! Goh,  van wie zouden ze dat nou hebben ? Verdes is het regelmatig kom maar/ nee hxe9/ voorzichtig/ zachies/ rustig/ bijna/ tot morgen/ lekker/ mooi/ sttttt/ goed zo/ ietsie pietsie/  papaaaa/ mamaaaaa etc. Het tellen bij allebei de meiden tot 10 zit er foutloos in. Bij Vanessza zijn we nu met het alfabet begonnen, maar dat is best nog moeilijk. Verder klinkt hier regelmatig K3 en daar pikken ze ook veel van mee. Het is wel grappig om de uitspraak te horen van bepaalde woorden best moeilijk voor hun. Vanessza krijgt ook meer interesse in het plaatsjeswoordenboek, dus dat word nu meer door ons gestimuleerd. Wij denken wel dat vooral Vanessza heel veel begrijpt van het Nederlands, dus daar moeten wij mee oppassen. Zseraldina daar aan tegen zie je nog wel regelmatig hxe9xe9xe9xe9xe9xe9xe9l verbaasd kijken. Maar wij denken dat dat ook vaak wel gespeeld is en meer begrijpt dan dat ze doet blijken.

Enne we juichen nog niet te vroeg, maar de afgelopen 2 nachten heeft Sanniyka in zijn eigen bed geslapen, de hele nacht !!!! Nou dat was het wel weer voor nu.

Maandag 16 augustus

Uitstapjes gemaakt

Goh wat gaat de tijd snel. Ook al zullen wij hier nog 2 weken verblijven als we zien hoe snel de afgelopen weken voorbij gevlogen zijn voelt het voor ons nu echt al als aftellen. De kans is groot dat wij op maandag 30 augustus de paspoorten van de kinderen op kunnen halen in Boedapest en daarna zullen wij gelijk naar Hollandia vertrekken.

Afgelopen vrijdag zouden wij eigenlijk naar het zwembad hier om de hoek gaan, maar we besloten om naar het Matrxe1 gebergte te gaan. Dit is de hoogste berg van Hongarije met een hoogte van 1014 meter. De avond daarvoor onder het eten vertelden we de kids dat we de volgende dag weg zouden gaan. De meiden dachten gelijk dat we naar Hollandia zouden gaan. Nee zeiden wij Hornap, Hornap, Hornap etc ( Morgen, Morgen, Morgen etc ). Nou en leg dan maar een uit dat je naar een berg ga. Dat hebben we geprobeerd en volgens ons is dat ook gelukt. Sindsdien word er hier iedere dag gevraagd wanneer we nou toch naar Hollandia gaan ? De meiden kunnen haast niet meer wachten tot het zover is. Voor de zekerheid de kids toch maar een pilletje tegen wagenziekten gegeven, omdat de weg ernaar toe bochtig en hobbelig is. Boven aangekomen hebben we van het uitzicht genoten en wat gedronken. Ze nog even laten spelen in de speeltuin en toen weer op weg naar huis. Voordat we weg gingen hebben we nog een ijsje genomen. De kids vragen wel als we ergens zijn en daarna en daarna en daarna. NEE niet naar huis. Naar ons idee vinden ze het fijn om er even tussenuit te zijn. En wij vinden het ook leuk en zeker om dan ook nog te zien hoe de kinderen hiervan genieten. Op de terugweg viel Zseraldina in de auto in slaap. Toen ze wakker werd vroeg ik of ze lekker geslapen had ?  Neeeee ze had niet geslapen

Zondag zijn we naar Szilvxe1svarad geweest. Raar om daar weer te zijn. Hier stonden we vorig jaar ook alleen toen samen niet te wetende dat we er dit jaar weer zouden zijn, maar dan als gezin. We gingen met het boemeltreintje omhoog om daarna bijna 4 kilometer naar beneden te lopen. Het was nog vroeg en al erg warm, maar je loopt regelmatig in de schaduw van de bomen dus dat is heerlijk. Mama had gezorgd voor de picknick, nou dat vonden the kids ook wel wat. Af en toe werden de voetjes even gekoeld in het beekje en liepen we op het gemakje naar beneden. Halverwege lag onze Sanni heerlijk in de buggy te slapen.

Beneden aangekomen hebben de meiden nog een rondje op een pony gereden. Ze zaten helemaal te glunderen, je smelt weg als je die snoetjes zo ziet. Toen de auto nog even gepakt om naar de uitkijktoren te gaan. Daar aangekomen moesten we nog een klein stukje steil omhoog lopen. Puffff de meiden liepen te zuchten, maar stapte dapper door. En papa had het ook best zwaar met Sanni op zijn nek. Zijn we bijna boven, zeg ik oh nee de rugzak ligt nog in de auto en aangezien je entree moest betalen kon ik weer terug. Dom, dom , dom en daar ging ik weer. De meiden vonden het maar wat spannend om de toren op te klimmen. En toen we eenmaal boven waren hoorden we herhaaldelijk Mooi, Mooi, Mooi.

Voordat we weg gingen dronken en aten we nog wat op een bankje en Sanni kreeg een schone luier. Opeens werd het wel heel erg donker, dus we moesten maar niet te lang blijven zitten. Heb ik net Sanni zijn luier los, nou en toen kwam er toch een knal echt niet normaal. Bij Sanni ging heel zijn lijfje heen en weer en bij mama ook. Hij ging dan nog niet huilen, maar schrok zich echt een hoedje. Hups luier dicht en naar beneden. Regelmatig kwam er een hele harde donderknal en Hans maakte er maar een spelletje van met Sanni die daar dan erg om moest lachen. 2 Kinderen die bang zijn met omweer is eigenlijk wel genoeg. Het omweren hier is vele malen harder dan wat wij in Hollandia gewend zijn. We redden het net niet om droog bij de auto te komen, maar wel net voordat het gigantisch ging regen. In de auto zeiden de meiden weer NEE niet huis. Dat geeft ons toch wel de bevestiging dat ze het leuk vinden om weg te gaan.

En hoe gaat het verder met ons als gezin. Vorige week toch wel wat moeilijke momenten met the kids gehad. Ondanks dat wij dit wel verwacht hadden is het toch lastig omdat je elkaars taal niet spreekt. Vooral voor Vanessza is dit heel vervelend. Maar aan de andere kant zijn deze moeilijke momenten ook echt nodig voor de hechting. Laat maar zien dat je boos/ verdrietig/ blij of pijn hebt. Daarna word er altijd weer gelijk geknuffeld en ontelbaar veel kusjes gegeven. Alle drie zijn ze enorm knuffelig. En wij knuffelen gewoon mee en kunnen er ook geen genoeg van krijgen. Zo waren het vorige week Vanessza en Sanniyka die het moeilijk hadden nu is het Zseraldina. Zij is over het algemeen echt onze glimlach in huis, maar we merken nu dat zij het toch ook wel moeilijk vindt af en toe. Maar zover onze communicatie het toe laat denken wij dat de kinderen heel gelukkig zijn  bij ons. En iedere dag is weer een stapje dichterbij ons uiteindelijk doel: een hecht gezin. Wij hebben er ook alle vertrouwen in dat dit goed gaat komen.

Vanavond onder het eten werd het ineens ( het weer slaat hier ook ineens om ) heel donker het licht moest aan en het begon te regen en te omweren. Ineens hoorden we flinke knallen tegen de ramen. Wauw, dat waren me toch een hagelstenen zo groot als ping pong ballen ( duurde denk 5 minuten ) Oh, zeg ik nog tegen Hans de auto. Maar ja, we konden er nu toch niets meer aan doen. Het bleef toch wel een half uur flink knallen en flitsen en daarbij gaat het licht dan uit en aan. En Vanessza vond dat wat prachtig ( lijkt toch minder bang voor de omweer ) en zat maar steeds Nog een keer, Nog een keer. En Zseraldina kijkt angstig en zegt Nem ( Nee ) nog een keer. Sanni liet ook ineens van zich horen en riep ook steeds Nog een keer, Nog een keer en maar lachen. Daarna werd er duidelijk gemaakt door de meiden dat we dan maar met zijn allen in papa en mamax92s bed moesten slapen. Nou ik zei we kijken eerst wel, want dat is straks waarschijnlijk vast over. En dat was ook zo.

Tja, en dan het slapen met Sanni. Het gaat nog steeds met ups en downs. Het inslapen gaat nog steeds in onze armen of op onze buik, maar meestal wel binnen een half uur. Wel accepteert hij Hans hier ook nu bij, dus dat is wel erg fijn. We kunnen hem dan niet gelijk overleggen, maar als wij naar bed gaan over het algemeen wel. Het is wisselend hoelang hij het daar vol houdt, de ene keer is t/m 3 uur, maar het gebeurd ook dat het al 5 uur. Wanneer wij hem dan bij ons nemen dan slaapt hij eigenlijk nog wel door tot half7/ 7 uur. En de meiden, ja die hebben absoluut nog geen problemen met slapen. Slapen zo en over het algemeen door. Zseraldina is dan wel een keer wakker geworden met hele erge omweer, maar verders hoor of zie je ze niet. Komen nog steeds tussen kwart over 7 en kwart voor 8 en gaan soms echt x92s middags naar bed. Vanmiddag hebben ze ook weer een uurtje geslapen en zijn dan ook echt binnen 5 minuten vertrokken en x92s avonds ook zonder problemen. Die doen we niet standaard iedere dag, maar na het uitsapje van gisteren zie je gewoon dat ze het nodig hebben.
Toen alle kindjes op bed lagen gingen we kijken wat de schade aan de auto was. Ja hoor, de ping pong ballen zijn precies de verkeerde kant opgeschoten en hebben een aantal deukjes gescoord in onze motorkap. Echt balen, maar ja zegt Hans had hij maar geen auto moeten worden. Morgen toch maar even melden bij onze verzekering.

Morgen willen we naar het hotel gaan waar wij in de eerste week verbleven. Met Barbara hadden we afgesproken nog een keer terug te komen met de kids en dan konden we gelijk gebruik maken van het zwembad. Wanneer het weer niet goed is zullen wij het uitstellen, maar we gaan zeker nog langs voordat wij naar huis vertrekken. Ben heel benieuwd hoe de kinderen het vinden, een echt zwembad. Ook al vinden ze het bad hier bij het huis goed een echt zwembad is helemaal geweldig. Het zijn ook alle 3 waterratjes en Sanni nou die doet echt niet onder voor zijn grote zussen. Springen en koppie onder, het maakt hem allemaal niet uit.
Nou dat was het wel weer, zal proberen om de volgende update wat eerder te doen. Een warme groet uit een nog steeds warm Hongarije van ons alle 5.

Dinsdag 10 augustus

Het bezoek is weer naar Hollandia

Ray, Gep en the kids zijn weer naar huis. Zij hebben een paar dagen een gedeelte van de dag mee kunnen genieten van ons als gezin. Ondanks dat het toch erg moeilijk is om bepaalde regels toch in acht te nemen ( omdat het zo goed gaat en allemaal zo vertrouwd is ) denken wij dat het voor onze kanjers heel goed is gegaan. Het waren een paar bijzondere dagen voor ons, maar ook voor Ray., Gep en the kids .

 Jim vroeg ook nog of onze kinderen al wisten dat hun ook geadopteerd zijn ?  Nee, dat is voor ons te ingewikkeld om uit te legen in ons schaarse Hongaars. Maar wanneer de Nederlands taal beter beheerst zal worden door de kinderen, dan zullen wij dat wel uit leggen. Maar waarschijnlijk is dat niet nodig en zien ze dat zelf wel

Het was bijzonder om te zien hoe de kinderen op elkaar reageerden. De uiteindelijk verliefdheid van Vanessza werd iets minder toen ze Jimmy voor het eerst gezien had. Ze legde ons uit dat die toch wel klein was en een betere kandidaat voor Zseraldina zou zijn. Pardon zei ik die is pas 5 en jij trouwens pas 7, hoe komt ze daar bij om al verliefd te zijn ? Wacht nog maar een jaartje of 8 dat is vroeg zat. De tweede keer dat ze hem zag was ze volgens ons toch stiekem wel weer onder de indruk van hem. Nou het zal vast allemaal wel overwaaien. En Angie ook al  hebben we voorlopig nog geen oppas nodig, maar als het xe9xe9n maal zover is dan weet ik zeker dat de kids aan jou een fantastische oppas zullen hebben. Angie zei nog je neemt ze toch straks wel echt mee naar Hollandia. Nou dat weten wij wel zeker, daar is echt geen twijfel over mogelijk. Of de kinderbescherming hier moet daar anders over gaan denken, maar daar gaan wij niet van uit. Theoretisch is het nog mogelijk om nee te zeggen, maar daar kunnen wij ons absoluut niets bij voor stellen. Deze kinderen horen bij ons en wij bij hun. Het is moeilijk om te omschrijven. Wij weten dat dit geen vakantie is, maar het voelt soms toch echt als onze eerste gezinsvakantie en wij kunnen echt niet meer zonder elkaar. Iedere dag leren we elkaar weer beter kennen en er zijn zelfs al momenten dat wij het gevoel hebben al zolang bij elkaar te zijn, maar eigenlijk is het nog maar zo kort. Nou ik dwaal af over waar deze update eigenlijk over zou gaan. En natuurlijk nemen wij ze mee naar Nederland. Voor je het weet zijn we alweer thuis. Al hoewel wij daar eigenlijk nog niet aan moeten denken. De dagen vliegen hier voorbij en wij genieten nog volop. Het weer doet ook lekker mee, dus heerlijk naar buiten met the kids.

2 x hebben we iets gedaan met elkaar. De eerste keer  zijn met zijn allen naar de speeltuin geweest in de stad. De laatste keer dat  we daar als gezin waren, waren de kinderen heel rustig. Zelf denken wij dat dat kwam omdat het erg druk was. Nu was het niet zo druk en hebben ze lekker kunnen spelen. Dat vinden ze echt heerlijk. Het liefst gaan ze daar elke dag heen. En onze kleine man leek wel net zox92n stuiterbal die vloog van links naar rechts van voor naar achter. Nou wij hoeven in ieder geval niet meer naar de sportschool als we weer in Hollandia zijn. Na het spelen sluiten wij altijd af met een ijsje zo ook deze keer. En toen was het lang genoeg voor het bezoek geweest en zijn wij naar huis gegaan om te eten en the kids in hun bedje te leggen.

Gisteren zijn we na Sanniykax92s middagslaapje naar de stad gegaan. Heel de dag was het mooi weer en wij gaan eruit en het regent. Nou dan eerst maar even wat drinken het zou vast wel weer droog worden. En dat werd het. We hebben nog een wandeling door de stad gemaakt. Tijdens deze wandeling werden wij wel nagekeken door de Hongaren. Wat doen toch 4 blanke mensen, met al die getinte kindjes ? Als gezin hadden we dit ook al ervaren. Hierna zijn wij uit eten geweest. Die ober zag je ook denken, huhhh 2 kids spreken vloeiend Hongaars en de rest gebrekkig Hongaars en Engels en Duits, hahaha. Goh, en wat hebben de kids het goed gegaan. Zelfs Sanniyka,  want die was weer best druk en wij dachten nou dat word niks ( en hadden zoiets nou dan zijn we zo weg ).  Maar dat ging eigenlijk hartstikke goed. Ook de meiden zaten heerlijk te genieten. Volgende week gaan we het zeker nog een keer proberen, maar dan als gezin. En toen was daar alweer het moment van afscheid nemen. Tja, wat moeten wij er verders van zeggen.  Wanneer jullie dit lezen. Het was geweldig dat jullie toch nog even voordat jullie huiswaarts gingen van jullie vakantie met een omweg bij ons langs zijn geweest. En de kinderen die zullen zeker dikke maatjes worden, dat zit wel goed denken wij !!!!

Zoals ik al eerder schreef de dagen vliegen hier voorbij en wij genieten nog vol op van elkaar. En tja,  het word misschien een beetje saai, maar het gaat nog steeds goed. Zelfs het slapen van onze Sanniyka gaat beter. Het blijft iedere avond/ nacht nog wel een verrassing, maar er zijn al nachten geweest dat hij de hele nacht in zijn eigen bedje heeft geslapen. Toch verbaasd ons dat wel, omdat hij juist overdag drukker aan het worden is. De meiden slapen x92s nachts nog steeds goed. Ook al zeggen ze iedere avond niet naar bed te willen,  ze slapen zo. Ze hebben zelfs al een paar keer ook een middagdutje gedaan. Ze zijn erg moe en hebben het ook druk met van alles en nog wat en daarbij zijn ze het ook gewend dat ze x92s middags gingen slapen, zelfs Vanessza. Die wilden ook nooit, maar sliep altijd als eerste. Dus het komt echt voor dat de hele familie hier  plat lig, mama niet op bed maar lekker in de zon.

Wanneer het vrijdag mooi weer is dan gaan we eens proberen om hier om de hoek naar het zwembad te gaan. Nou wij weten zeker dat ze dat helemaal fantastisch zullen vinden. En vinden de kids het leuk, dan vinden wij het ook leuk. Wanneer het goed blijft gaan dan willen wij volgende week nog 1 of 2 uitstapjes gaan maken. Ook zal volgende week woensdag het tweede ( en als het goed is het laatste ) gesprek met de psycholoog en de adoptiemedewerkster plaatsvinden.  Een warme groet vanuit Bxfckkszek.

Ps: Voor iedereen die post heeft gestuurd BEDANKT wij vinden het leuk ,maar de kinderen nog veel leuker

Donderdag 5 augustus

We krijgen bezoek !!!! We genieten nog steeds van het prachtige Hongarije en the kids. Van de week weer bij de Lidl geweest en ook de kinderen met de Tesco kennis laten maken. Nou toen waren de Ax92s en de Ox92s door de hele Tesco te horen. Bij het speelgoed, de dvdx92s, de sieraden en de kleding. Vooral Vanessza is een echte meid. Het liefst wil ze vandaag nog gaatjes in haar oren. We hebben gezegd als we in Hollandia zijn dat dat gaat gebeuren. En wat Vanessza wil dat wil Zseraldina ook. Er word ook herhaaldelijk gezegd dat ze niet naar de kapper wil, want ze wil haar tot haar middel. Ze hebben er zeker het haar voor, dik/ veel en slag ( krullen ). Er worden nu al regelmatig clipjes in gedaan. Rokjes en jurkjes zijn het ook helemaal. Wat ook wel leuk is om te vertellen wat wij mee hebben gekregen vanuit het kindertehuis van Sanni is dat wanneer de kinderen daar x92s ochtends aangekleed worden ze kunnen kiezen tussen 2 setjes kleren. Zo leren ze op jonge leeftijd al een eigen smaak/voorkeur te ontwikkelen. Dit doen wij dus ook. Sanni maakt ook echt een bewuste keuze en zegt ook welke het niet word Nem Jo ( niet goed ) en komt er ook niet op terug. Zo van de week is deze mama 3 dagen bezig geweest met het zelfde kledingsetje ( had ik zelf gekocht en vond ik zo gaaf ) maar ik kreeg toch 2 x een Nem Jo, maar uiteindelijk is het gelukt. Misschien hadden we ook wat minder mee moeten nemen ;-) want we hebben tenslotte een wasmachine. Gisteren ging het slapen goed met Sanni. Aangezien we naar de grote speeltuin in de stad waren geweest en al tegen zijn middagslaapje aan nog onderweg waren heeft hij een kwartiertje in de auto geslapen. Toen we thuis kwamen toch nog een boterham gegeten en hem op bed gelegd. Nou dat was alleen maar gymen in bed. De voetjes/ beentje armpjes alles ging heen en weer en op een gegeven moment lag hij te zingen en te klappen. Nou dan maar niet slapen. En wat gebeurde er x92s avonds ??? Hij viel om kwart voor 7 in slaap bij Hans op schoot. Kon hem zo overpakken uitkleden en in zijn eigen bedje leggen waar hij de hele nacht geslapen heeft. Vanavond is dat weer niet gelukt, maar ik was wel al na een kwartier beneden. Hij ligt alleen niet in zijn eigen bed. Gaan hem wel zo proberen over teleggen, maar wij denken dat we er voorlopig nog niet zijn. Hoe het inslapen zal gaan is iedere avond weer een verrassing. De meiden daar aan tegen doen het heel erg goed. Over het algemeen zijn ze binnen 10 minuten in slaap, slapen de hele nacht door en meldden zich tussen kwart over 7 en kwart voor 8. Dan nog even bij papa en mama op bed en naar beneden voor het ontbijt. Het eten is hier ook xe9xe9n groot feest, ontbijt/ lunch of avondeten maakt niet uit. We hadden begrepen dat de meiden slechte eters zijn wij hebben daar nog weinig van gemerkt. Vanessza is helemaal verzot op de Nederlands kaas die we hadden meegenomen, maar geeft ook aan pindakaas echt niet lekker te vinden. Zseraldina is juist weer helemaal verzot op pindakaas. Zij eet wel langzaam en is wel een slechte drinker. Haar moeten we dus hiermee wel in de gaten houden omdat het zo warm is. Sanni lust eigenlijk alles behalve dusx85x85x85 de Nederlands kaas. Iedere dag proberen we dit, maar hij moet het echt niet. Olijven daar aan tegen die lust hij dan weer wel. Hij is gewend om alleen te eten , maar toch helpen we hem nog regelmatig. Hij kan flink knoeien. En onze meiden vinden het ook heerlijk om af en toe geholpen te worden. Daar we proberen zoveel mogelijk ons aan een bepaald dagritme te houden weten de kinderen precies waar ze aan toe zijn. En dat werkt goed. Het wandelen vinden ze ook allemaal geweldig. Zelfs Zseraldina vindt het heerlijk om gereden te worden door ons of haar grote zus in de buggy. Dit word dan afgewisseld met Sanni. Vandaag zijn we naar De Posta gegaan de meiden wilden nu ook wel eens post sturen naar opa en oma in Hollandia. Dus pa en ma hou je brievenbus maar in de gaten. Vanmiddag is Martxed ( onze Nederlands contactpersoon ) voor het laatst bij ons thuis geweest. Zij vertrekt van het weekend naar Nederland en we zullen haar pas 25 augustus bij de voogdijraadzitting zien. We hebben heel veel aan haar en ook aan haar man Peter gehad. De begeleiding was echt TOP !!! Peter zullen zij zich zeker blijven herinneren als Peter met de lekke autoband. Dagelijks kijken we een DVD van K3 en in een bepaald liedjes komt er een man in voor die zijn autoband moet verwisselen. En toen we in de wenweek met Peter en de meiden op pad waren, had Peter dus een lekke autoband. Nou het eerste wat ze nu dus zeggen bij het zien van dit liedjex85x85x85 Peter !!!! Ze zijn helemaal gek op K3, hopelijk gaan ze nu wel Nederlands praten en niet het Belgs van K3. Vooral Zseraldina is heel soepel en ritmisch, staat hier regelmatig voor ons op te treden. Dat is een goeie voor DaDanza !!! Denk dat Vanessza meer een type voor voetbal is ( heb ze toch nog wat van de moeder En Sanni die is een goeie voor peuter zwemmen. Van het weekend komen Ray, Gep en the kids naar de stad. Zijn zitten nu op het einde van hun vakantie en we hebben het even afgekeken of het voor the kids wel kon om met hun te gaan afspreken. Hebben het hier ook nog met Martxed over gehad en die had ze iets, nee hoor dat kun je wel doen ( uiteraard wel met bepaalde regels in acht nemend ). Dus zaterdag zullen we de kinderen op neutraal terrein kennis met hun laten maken. Nou Vanessza kan niet wachten ( heeft stiekem ook wel een oogje op Jimmy ) en wij vinden het heerlijk om hun even een kijkje in ons gezin te geven. De kinderen weten het inmiddels ook en kijken er erg naar uit. Wij zijn wel benieuwd hoe het zal gaan ??? Het is ook nog steeds erg warm, maar morgen schijnt het heel de dag gaan regen. We gaan er dan maar een rustige knutseldag van maken. Hopelijk is het zaterdag dan weer droog, zodat we dan weer naar buiten kunnen. Iedereen een fijne weekend en tot het volgende update.

Maandag 2 augustus

Bijna een week compleet

Het updaten bij de buurman lukt en we mogen er zo vaak gebruik van maken als we willen,  maar we houden het bij 2 x in de week. Er valt eigenlijk zoveel te schrijven over ons gezin dat ik niet weet waar ik beginnen moet.

Het gaat eigenlijk best goed zo met zijn vijven. Ook al is het maar pas een week het voelt al zoveel langer en vertrouwd. Wat het allemaal wel lastiger maakt en dan voornamelijk voor onze meiden en mama zijn de slaapproblemen van onze Sanni. De eerste paar avonden viel hij bij mama op de borst in slaap en kon ik hem niet in zijn eigen bedje leggen. Gevolg er lag ineens een klein woelwatertje op mij te slapen en later tussenin ( en ik heb altijd gezegd geen kind tussenin  Maar je merkt gewoon aan hem dat zijn wereld al zoveel groter is dan in het kindertehuis. Wanneer hij moet gaan slapen gaat hij het verwerken en is heel onrustig. Zo zielig, hij kruipt dan boven op mij en klampt zich helemaal aan mij vast en tilt regelmatig zijn hoofdje op om te kijken of hij nog wel echt bij mama ligt. Papa heeft het ook een avond geprobeerd, maar dat doen we maar even niet meer. Het vervelende is wel dat voornamelijk Zseraldina mij de tijd dat ik met Sanni bezig bent wel heel erg mist. Papa legt haar wel op bed en leest een verhaaltje, maar mama moet toch ook nog echt wel even komen voor de kusjes Zaterdagnacht heeft hij wel voor het eerst in zijn eigen bedje geslapen, hopelijk was het niet xe9xe9nmalig. Vanavond ( het is nu zondag ) lukte het dat Sanni rustig was voordat Zseraldina naar bed ging. Nou wat was ze blij dat mama haar op bed kon leggen. Het grote voorleesboek word erbij gepakt en Zserladina begint op haar manier voor te lezen in het Hongaars, de volgende bladzijde is voor mama en zo gaat het om en om tot dat het verhaaltje op zijn eind is. Dat is zo grappig om te doen en te horen. Het zal mij benieuwen hoelang ze dat volhoudt in het Hongaars. Ondanks dat de nachten onrustig en kort zijn is de vermoeidheid nog niet toegeslagen. Overdag doen we voldoende zonnen energie op, dus dat scheelt ook wel denk ik.

Het weer is inmiddels alweer een paar dagen rond de 30 graden en we leven voornamelijk buiten. Het badje buiten is opgezet, dus iedere middag zitten we er met zxb4n allen in. De meiden zijn dol op water en absoluut niet bang. Het maakt ze allemaal niks uit ze gaan ook gewoon koppie onder alsof ze dat wekelijks gedaan hebben. Sanni moet in het begin altijd even wennen, maar wanneer die los komt doet hij net zo gek mee als de meiden.

Verders doen we het qua uitstapjes nog even rustig aan. In de ochtend wandelen we of  gaan boodschappen doen en dan houdt het wel een beetje op. Het lijkt ons op dit moment zeker voor Sanni het beste. Hij krijgt nu al zoveel nieuwe prikkels, dat we dat echt wel willen opbouwen. En zoals het nu gaat is het heerlijk en kan hij xb4s middags ook even zijn rust pakken door een tukkie te doen.

Afgelopen donderdag is de adoptiemedewerkster en de psycholoog geweest voor het eerste huisbezoek. Eindconclusie ze vinden dat het eigenlijk heel goed gaat, zelfs hoe wij met de meiden communiceren. Wij zelf vinden dit juist nog wel lastig, ook al nu we een paar dagen verder zijn het al weer zoveel beter gaat. De meiden praten onderling alleen nog Hongaars ( logisch ) en wij denken dat ze dit nog wel een tijdje zullen doen. Wij hebben het idee dat ze erg veel begrijpen van het Nederlands, alleen het zelf zeggen in het Nederlands daar wagen ze zich nog niet zo aan. Maar dat kinderen al zo snel de woorden en dingen oppikken verbaasd ons toch wel. We hadden het wel gehoord van andere adoptiefouders, maar ja zelf ervaren is dan toch altijd anders. Het woord Mooi en Lekker is wel heel favoriet bij de meiden. En sinds vandaag ook Sorry en Pardon. En Sanni loopt vandaag de hele dag Tot Ziens te zeggen. We hebben hem gisteren namelijk een sprekend boekje gegeven met liedjes en wanneer je dat dicht doet zegt het Tot Ziens. Hij brabbelt er al aardig op los. Zegt ons regelmatig na en doet ons ook regelmatig na. We proberen de naam van zijn grote vriend te leren maar Jimmy word echt Pimmy. En de naam van zijn andere vriendinnetje Sage nou dat is echt te moeilijk, zelfs de meiden lukt dat nog niet. Ach, we hebben nog wat weken om te oefenen. Verder proberen we met de meiden ook wat Nederlands te oefenen. Vanessza heeft daar niet zoxb4n zin in, maar Zseraldina vind het wel leuk. Jurk is bij Vanessza rurk en bij Zersaldina lurk. Het liedje In Holland staat een huis klinkt hier weel regelmatig en hoofd, schouder, knie en teen gaat ook steeds beter. En zo beginnen we al aardig aan elkaar te wennen en de kinderen lijken het fijn te vinden bij ons en wij vinden het fijn dat ze onze kinderen zijn.
Nou dat was het wel weer even voor nu. Tot de volgende update !!!!